Eri

Trochę pięknych zdjęć

2009-10-10T20:29:00.003+02:00

...czyli hiena w cwale w obiektywie Marysi Pajzderskiej. No i czemu głupi blogger każe zmniejszyć takie piękne zdjęcia?

2009-10-08T10:14:00.002+02:00

Biegi Eri z jej pierwszych prawdziwych zawodów - finał Pucharu Polski Agility, Warszawa.
Widać, że trochę bałaganiarskie, ale ostatni zupełnie ładny i wygrany :).

Finał PP Agility 2009 - Warszawa from wafelka on Vimeo.

Podstawy

2009-09-24T21:34:00.002+02:00

Zgodnie z tym, że podstawy są najważniejsze oraz że ci, co odnoszą sukcesy tym się różnią od tych, co nie odnoszą, że poświęcają dużo czasu na rzeczy, które innym wydają się nudne, zajęłam się ostatnio doszlifowywaniem zostawania u smarkaterii (czyli Eri i Bravy).

Generalnie tak na co dzień to zostawanie przydaje mi się, jak od czasu do czasu chcę zrobić psom zbiorcze zdjęcie, albo jak wychodzę z domu i potrzebuję wyjechać wózkiem bez psów kotłujących mi się pod nogami. Ale napatrzyłam się teraz na Mistrzostwach Świata Agility różnych dziwacznych torów, gdzie zostawanie się przydawało i uświadomiłam sobie boleśnie, że Vigo nie wysiedziałby w tych warunkach na 100%, a co do reszty nie mam pojęcia, bo nigdy ich tego nie uczyłam.

Tak więc teraz pieski siedzą, a pańcia się wygłupia: biega, wymachuje rękoma, wydaje dziwne odgłosy, rzuca piłkę, kusząco przeciąga szarpaczek po ziemi etc. Myśl się pod tym kryje taka, że jeśli nauczą się opanowywać przy jednego rodzaju bodźcach rozpraszających (typu uciekająca zabawka), to łatwiej im będzie to przełożyć na kolejne sytuacje, w których miałyby taką straszną ochotę jednak z tego siadu się zerwać... Kontrola impulsów jest ważna, co widać na przykładzie Vigusia, który jej nie posiada (i znowu mi się tematyka dwóch blogów nakłada, stanowczo dni bloga Eri są policzone...).

A tak poza tym to Eri spędziła ostatnie parę dni w towarzystwie mojej teściowej i zajmowała się dawaniem jej do wiwatu. A taki to grzeczny pies miał być.

Jak nie uczyć slalomu ;o)?

2009-09-07T14:45:00.004+02:00

Jeszcze parę zdjęć Eryczkowych z seminarium i z zawodów. Pokraka :).

Chciałam się pochwalić, że skończyłam z Eri slalom. W sensie, że robi go już nie na szkoleniowym rozstawianym, tylko na prawdziwym. Na wczorajszym treningu zaczęłam też robić wejścia z hopki oraz "lazy ass weaves" (czyli ja siedzę na tyłku i się nie ruszam, a pies zasuwa przez ten slalom). Po długim okresie marudzenia, że wolno, że to i owo, tym razem muszę stwierdzić, że jestem zadowolona i z Eri, i z siebie.
Generalnie na ogół zaleca się, żeby przy metodzie "tunelowej", czy też "korytarza" nie posuwać się do przodu, dopóki pies danego etapu nie wykonuje naprawdę dobrze, czyli poprawnie i na tyle szybko, na ile mamy wrażenie, że jest to w przypadku tego psa możliwe. Jeśli gdzieś występują trudności - pies zwalnia, wypada ze slalomu - należy się cofnąć do etapu poprzedniego.
Przy szkoleniu Eri trochę intuicyjnie, a trochę na skutek przemyśleń odstąpiłam od tej zasady. Nasz slalom szkoleniowy jest bardzo stabilny, ale przez to ma mnóstwo podpórek, które na etapie rozszerzonego korytarza znajdują się między tyczkami, czyli na torze biegu psa. Miałam wrażenie, że Eri to przeszkadzało, więc dążyłam do szybkiego zwężania slalomu (ja wiem, że komuś pojęcie szybkiego, biorąc pod uwagę, że zaczęłam z Eri robić slalom gdzieś tak w styczniu, może się tu wydawać nie na miejscu, ale biorąc pod uwagę ilość sesji, to naprawdę szybkiego, bo ja z nią początkowo ćwiczyłam slalom tak ze dwa razy w miesiącu...). Dalej to jej tempo nie było jakieś porażające, ale przyzwoite.
Potem z kolei korytarz był zwężony maksymalnie, ale tyczki były lekko rozchylone na boki i jakoś długo nie mogłam ruszyć z nią z tego etapu. A potem w końcu stwierdziłam, a cholewcia, niech się dziewczyna postara i rzuciłam ją na głęboką wodę. Nakłoniło mnie do tego dvd Susan Garrett trochę - ona tam mówi, żeby szybko podnosić psu kryteria i nie przejmować się, jak robi dużo błędów, tylko pozwolić mu to przepracować (są ku temu konieczne podstawy, tzn. pies powinien mieć doświadczenie w kształtowaniu, by nie deprymować się brakiem nagrody, tylko starać się dojść do tego, jak ją zdobyć). Pierwsza sesja była katastrofalna, tzn. procent błędów bardzo wysoki i właściwie taki, do jakiego nie powinno się dopuszczać. Ale jako że jednak od czasu do czasu Eri robiła ten slalom dobrze, stwierdziłam, że jednak jest gdzieś jakaś kumacja w niej, jak to zrobić, więc trzeba jej tylko wytłumaczyć, jak nie robić :). Od razu wyjaśniam, że mogłam to zrobić dlatego, że widziałam, że ona się tym nie frustruje i chętnie podejmuje kolejne próby - gdybym miała wrażenie, że gaśnie, postarałabym się jej to zadanie ułatwić. Druga sesja była już znacznie lepsza, jakieś 50/50 - to wciąż jest bardzo niewielki odsetek sukcesu, ale ja widziałam, że idzie to w dobrym kierunku. Potem na zawodach miałam okazję z boczku z Eri poćwiczyć slalom, który miał o wiele węższy rozstaw tyczek (kiedyś regulamin dopuszczał wariacje od 50 do 60 cm bodajże), co Eri bardzo odpowiadało, bo robiła go szybko i "na jedną łapę". I wreszcie przeszłam do naszego nieszkoleniowego i teraz ma naprawdę wysoki odsetek udanych prób, myślę, że z jakieś 90-95% i wyraźnie zaczyna ten slalom robić szybciej z każdą powtórką. Zaczyna też go robić "na jedną łapę", a początkowo robiła na dwie. Postaram się nagrać coś wkrótce.

2009-09-01T22:37:00.002+02:00

W ostatni weekend sierpnia we Wrocławiu odbyły się zawody agility, na których Eri znowu sobie pobiegała jako przedskoczek. Tym razem pozwoliłam jej pobiec nie tylko w jumpingu, ale i w agility "0". Za pierwszym razem jakoś dziwnie spadła w bok z kładki, ale za drugim było okay. I zdecydowanie jest coraz szybsza.

W poniedziałek z kolei byłyśmy na seminarium agility z Magdą Ziółkowską. Bardzo jestem dumna z Eryczka - nie tylko dała radę całkiem trudnym jak na jej poziom sekwencjom, ale też potrafiła grzecznie wykonać waruj-zostań w cieniu podczas gdy inne psy biegały :). Teraz zamiast ją zostawiać na starcie najpierw bawię się z nią sznureczkiem, a potem od razu biegniemy - doskonale to wpłynęło na jej prędkość i motywację.

Ogólnie jestem przekonana, że pewnego dnia zabłyśnie! Na zawodach załapałyśmy się na zdjęcia Alicji Kocowicz:

Postępy slalomowe

2009-08-25T21:37:00.003+02:00

Wreszcie udało nam się dojść do prostego slalomu:

Ale jeszcze kupa pracy przed nami, Eri robi dosyć dużo błędów, czego na filmiku nie widać (postarała się laska dla telewizji :P).
Nagrałam też dzisiaj palisadę, ale palisada dla odmiany posypała nam się całkowicie, zdecydowanie muszę się za nią wziąć porządnie, chyba jednak spróbuję ją trochę obniżyć - Eri zalicza baaardzo wysoko, boję się, że jak się jeszcze trochę nakręci, to będą loty na całego.
Z pozytywów mam wrażenie, że trochę przyspieszyła, jednak opcja robienia z nią wszystkiego z biegu, bez zostawania na starcie się ładnie sprawdza, coraz rzadziej też zdarzają się jej zrzutki, więc wygląda, że praca w nią włożona procentuje.

Zerówkowy przedskoczkowy bieg Eri

2009-08-10T22:55:00.001+02:00

Dostałam filmik - dziękuję bardzo Ani od Bibi :):

No całkiem jestem z pasiaka zadowolona - nie jest to najszybszy pies świata, ale zdecydowanie się rozkręca, więc jeszcze będą z niej ludzie, znaczy psy do agility :P.

Agilitóweczka

2009-08-06T22:49:00.002+02:00

Ślicznota, no nie?

Za to Eri ma teraz drugą fazę leków czy też może raczej drugą fazę wzmożonej durnoty. Ostatnio przeraziła się śmiertelnie niewielkiego dmuchanego pingwinka, należącego do szwagronka. Dzisiaj za to aportowała piłkę z wody, płynie sobie do niej, aż nagle widzi, że na wodzie jeszcze coś się unosi. Popłynęła to obejrzeć, no i fajnie, tyle że się tego śmiertelnie wystraszyła (z mojej perspektywy wyglądało to jak... hmmm... patyczek...). W wodzie. Rezultatem było histeryczne rozchlapywanie wody i rzucanie się dookoła w usiłowaniu jak najszybszego oddalenia się od potwornego patysia. O piłce oczywiście zapomniała kompletnie.
Na jej korzyść muszę jednak zapisać, że jak już dopłynęła do brzegu i wysłałam ją po tę piłkę z powrotem, to ją przyaportowała, mimo że potwór wciąż się unosił na wodzie.

Nigdy nie sądziłam, że Brava i Eri będą mi przez tę fazę przechodzić jednocześnie, biorąc pod uwagę różnicę wieku między nimi. Jednak prawa Murphy'ego jak zawsze okazały się niezawodne.

Eri - agility

2009-08-02T22:54:00.003+02:00

Mały filmik z Eri agilitowaniem - pierwsza część z seminarium z Nigelem - krótka sekwencja hopek i "obca" kładka, a potem na deser slalomik - zwróćcie uwagę na wejścia:

W ten weekend zabrałam Eri na zawody w Legnicy i miałam okazję pobiec z nią jako przedpies w zerówkowych jumpingach. W sobotę pierwszy pobiegła w stylu patatającym, ale na czysto i z czasem takim pośrodku stawki, więc bez tragedii. Drugi pobiegła nieco szybciej i tak się rozbujała, że aż zrobiła detkę, co mnie niezmiernie ucieszyło, bo przejawiła inicjatywę, zamiast się matwić, że może popełnić błąd. W niedzielę na pierwszym jumpingu najpierw mi zwiała ze startu do pozostawionej piłki, ale ją odwołałam i już nie sadzałam z powrotem, tylko biegłam od razu - i Eri wyraźnie przyspieszyła! Ominęła wprawdzie ostatnią hopkę, ale nie chciałam jej cofać, więc i tak dostała nagrodę :). Kolejny jumping znowu zaczęłyśmy z formalnego siad - zostań i nie było aż tak szybko, ale za to na czysto. Jestem bardzo z niej zadowolona, bo nie zrzuciła ani jednej tyczki, biegała w zupełnie nowych warunkach przy dużych rozproszeniach i w ogóle nabrałam otuchy, że będą z niej ludzie. Wszystko wskazuje na to, że na październik uda mi się ją wyszykować na zawody :) już oficjalnie. Na razie nie będę z nią startować z zostawania, tylko postaram się ją rozbawić i od razu biec, a w międzyczasie muszę wykombinować, jak nauczyć ją "eksplodować" z siadu z pełną prędkością.

Hiena wakacyjna

2009-07-28T22:22:00.007+02:00

Wróciliśmy właśnie z 2 tygodniowych wakacji, jak to zwykle bywa, ciężko nam się odnaleźć teraz w remontowej rzeczywistości (remont miał się skończyć pod naszą nieobecność, ale jak to zwykle bywa, nie udało się...) i zmusić się do powrotu do roboty.

Eri oczywiście wczasowała się z nami. Biegała po lesie, pływała w rzece, ganiała za wodą z węża, weszła z nami na Łysą Górę w Górach Świętokrzyskich. Moja babcia chwaliła ją, że to najgrzeczniejszy nasz pies i "taki pokorny i tak tylko patrzy, żeby ją głaskać, nie to co te kudłajki".

Potem byliśmy na obozie agility z Nigelem Stainesem, znowu ćwicząc na obcej kładeczce z dużym powodzeniem. Cieszę się, że tak doświadczony i mądry trener jak Nigel mógł rzucić na nią okiem, podpowiedział mi kilka rozwiązań, jak z nią pracować, m.in. żeby nie odwalać za nią całej roboty, tylko uczyć ją wyszukiwania przeszkód, wysyłania się, samodzielnej pracy.

Parę Eryczkowych fotek:

Zawody agility w Kozłowie

2009-07-07T00:01:00.002+02:00

Tak, tak, ciągle żyjemy, tylko prowadzenie dwóch (a właściwie nawet czterech, biorąc pod uwagę, że każdy z nich jest po polsku i po angielsku) osobnych blogów nieco mnie przerasta.

Zabrałam Eri "na socjal" na zawody w agility w Kozłowie, przede wszystkim dlatego, że wiedziałam, iż będę mogła z nią poćwiczyć na obcych strefówkach. Całkiem nieźle sobie poradziła:

Ogólnie jednak było to dla niej trudne doświadczenie i trochę się zdziwiłam jej zachowaniem. Niby wiem, że ona "miętka" jest, jednak niektóre jej reakcje mnie zaskoczyły, nie ukrywam też, że zdarzyło mi się popełnić błąd i wepchnąć ją w sytuacje zbyt dla niej trudne (na przykład zabawa agilitowa "tuneliada", która wprawdzie była super fajna, ale odbywała się po ciemku - tj. przy latarniach i przy akompaniamencie dzikich entuzjastycznych wrzasków zgromadzonej publiczności, co Eri nieco przerosło...).
Może znaczenie ma też to, że Eri jest po cieczce i taka trochę jest w stylu "Dajcie mi spokój z robotą, właśnie rodzę urojone szczeniaczki, pozwólcie mi wąchać kwiatki". Ogólnie z jej strefek jestem zadowolona, za to z prędkości i motywacji nie bardzo... albo coś zbaboliłam, albo ten typ tak ma, spróbuję ją trochę rozbujać.

Krajowa Wystawa Psów Pasterskich i Zaganiających

2009-06-06T20:14:00.010+02:00

Eri ma za sobą niezbyt udany debiut wystawowy. Niezbyt udany, bo z uwagi na wybity ząbek dostała bardzo dobrą. Sędzia nam nie chciał uwierzyć bez zaświadczenia od weta, że ząbek wybity, a nie brakujący od zawsze. Niestety mam wrażenie, że jak dostrzegł ten ząbek, to już dalej nie patrzył i ocenił sukę niezbyt starannie... zresztą przyznał się, że drugi raz w życiu sędziuje I grupę (pechowy jakiś, od razu trafić na jakieś dziwiadła, pyrki, hieny...). W opisie w każdym razie mamy (zachowuję ortografię oryginału, nota bene opis pisany na komputerze, więc może możnaby jakieś sprawdzanie pisowni włączyć?):
"Proporcjonalnie zbudowana suka, ładnej typowej głowie, prawidłowy zgryz, brak p4 w dolnej rzuchwie (sic!), długa dobrze osadzona szyja, dosk dolna i gorna linia, dosk kontowanie (sic! sic!) kończyn".

No i tak jakoś nie chce mi się pchać suki pod głupiego jasia tylko po to, żeby wykonać jej zdjęcie szczęki. Może przy okazji prześwietlenia stawów to załatwię i zrobimy dorosły championat :P.

Na wystawie spotkałyśmy jeszcze jedną holenderkę, BERYLL Tasmansky Tygr, super miła sunia, z zachowania jeszcze bardziej postrzelona niż Eri, więc przestałam wierzyć, że Eri z tego wyrośnie :D:

A tu rewanż zdjęciowy, czyli Eri w obiektywie Magdaleny Brackiej:

Tu prezentuje swój brak zębowy:

Trening agility

2009-06-04T23:21:00.002+02:00

Strefki:

Dzisiaj nie szło nam najlepiej, może dlatego, że robiłam z hopki, potem jeszcze spróbowałam bez i było trochę lepiej - mimo wszystko chciałabym już powoli zacząć wprowadzać jakieś proste sekwencje przed kładką... w ogóle przerażające, ile z tym roboty - jeszcze trzeba zrobić różne moje pozycje (ona na razie lepiej robi na lewą niż na prawą rękę...), różne kąty nabiegu, bo w ogóle wejścia ma mocno takie sobie...

A tu filmik z ćwiczeniem na rozpędzanie, bo Eri ogólnie jest taką grzeczną suką, która bardzo się stara, bardzo na mnie patrzy i przez to wprawdzie potrafi wymiatać całkiem trudne sekwencje, ale za to nieco się wlecze. No więc teraz trochę przypominam jej o popylaniu, co bardzo jej się podoba.

Pokazowo

2009-06-02T22:24:00.002+02:00

Wczoraj z okazji Dnia Dziecka Eri zadebiutowała na ekstremalnych pokazach (ekstremalnych, tzn. przeprowadzane przez nasz Klub Sportowy Agility Extreme Dog). Najpierw Eri wraz z młodszą koleżanką Bravą, oraz starymi wyjadaczami Canelle i Lusią pozwalały się zagłaskiwać dzieciom - bardzo byłam dumna, że Eri potrafi grzecznie wysiedzieć i opanować swój entuzjazm :). Potem był mini pokaz agility - torek był bardzo prosty złożony tylko z hopek i tuneli, w sam raz na rozbieganie dla początkującej Eri - bardzo ładnie go pokonała. Na koniec jeszcze krótki pokaz frisbee - najpierw początkująca Eri, a potem stary szalony wyjadacz Bobinka - Malinka :D. Ogólnie jak na debiut jestem z Eri bardzo zadowolona, pierwszy raz ćwiczyła w tak dużych rozproszeniach i poradziła sobie świetnie.

A dzisiaj na treningu bateria w kamerze padła i nagrania znowu nie ma. Pracujemy teraz trochę nad prędkością, bo jakby nam spadła (trochę chyba za trudne rzeczy ostatnio ćwiczyłyśmy), dzisiaj więc ustawiłam jej trzy hopki i zakręcony tunel - bardzo się jej spodobało i z każdą kolejną powtórką śmigała to szybciej.

Eri 11 miesięcy

2009-05-30T12:34:00.002+02:00

Eri się szykuje do swojej pierwszej w życiu wystawy - jak to zwykle przed wystawianiem któregokolwiek mojego psa widzę u niej same wady, grzbiet nie taki, ruch nie taki, zębów nie chce pokazywać, a na widok innych psów rozum jej odbiera. Będzie wesoło. Muszę ją trochę przy rowerze poćwiczyć, żeby jej trochę kłusik wyrobić i ten grzbiet wzmocnić.

Za to całkiem całkiem jestem zadowolona z jej postępów na kładce, postaram się niebawem wrzucić jakiś filmik. Teraz już właściwie od pierwszej próby robi dobrze i coraz bardziej powtarzalnie, więc jestem pełna nadziei :o). Kładka też wyraźnie jej się podoba i robi ją już szybciej niż na początku. Trochę brakuje mi u niej entuzjazmu na hopkach, muszę chyba ćwiczyć więcej na pojedynczych plus jakieś naprawdę proste rzeczy, żeby ją trochę rozkręcić i jak to Susan Garrett mawia, "build value", czyli po prostu poprzez intensywne nagradzanie przekonać ją, że hopki są super fajne.

Prawdziwa kładka

2009-05-13T16:40:00.002+02:00

Dzisiaj wreszcie zaczęłam trening na prawdziwej kładce. Tzn. dla ścisłości, Eri miała już wcześniej do czynienia z tą przeszkodą, pozwoliłam jej po niej przebiec parę razy z tunelem na końcu, żeby zminimalizować tendencję do skoków. Miało to na celu właściwie jedynie zapoznanie jej z przeszkodą. Dzisiaj zaczęłam od końca łańcucha zachowań, ale nie byłam w stanie zrobić takiego modelowego backchaining, bo nasza kładka się nie obniża, Eri jest ciężka, nie umie na kładce zawrócić, a próba wprowadzenia jej z trzymaniem za obrożę szybko mnie przekonała, że to jej może jedynie przeszkodzić, bo twardo ciągnie w przeciwną stronę, niż ta, po której ja idę, więc bałam się, że się z tej kładki zrypie. Ostatecznie więc zrobiłam skok na głęboką wodę i po prostu pozwoliłam jej biec w swoim tempie:

Wymaga to jeszcze wiele pracy - widać, że Eri czasem po prostu przebiega, nie myśląc za bardzo o tym targecie, czasem trafia w niego łapą przypadkiem trochę, czasem świadomie celuje dwiema łapami (i to jest to zachowanie, o które mi chodzi). Myślę, że jeśli będę konsekwentna w swoich kryteriach, to z czasem się to zachowanie ujednolici. Sądzę też, że jak nabierze trochę pewności siebie, to będzie po tej kładce popylać szybciej, bo na razie to jest takie patataj trochę. Ale ogólnie jestem zadowolona z dotychczasowych efektów.

Trening kładkowy...

2009-05-12T20:26:00.002+02:00

Ostatnia próba przed przeniesieniem tego na prawdziwą kładkę - chciałam jeszcze sprawdzić, jak Eri poradzi sobie z większą wysokością i nową sytuacją, ale wygląda, że naprawdę ładnie to generalizuje. Po straszliwych problemach strefowych Vigo nie ukrywam, że mam teraz stresa, żeby nie zepsuć stref Eri, stąd moje czajenie się, a poza tym nie miałam okazji od tygodnia pojechać na placyk :(.

Jako że wyszłam poza swój teren, zwabiłam sąsiadkę, która przyleciała zobaczyć, co to tak dudni. Eri miała dodatkowy bodziec rozpraszający w postaci ukochanego Lupusa za płotem :).

Poza tym ustalił mi się zestaw spacerowy Eri plus Brava. Nie wiem na czym to polega, ale zestaw spacerowy Sunday i Vigo zachowuje się przyzwoicie, zestaw spacerowy Eri plus Brava również, zestaw spacerowy Sunday i Eri oznacza polowanie (Sunday na bażanty, a Eri na Sunday...), zestaw Eri plus Vigo natomiast oznacza kłopoty. Nie rozumiem, skąd to się bierze, ale ta para ma na siebie wzajemnie zły wpływ. Vigo na przykład przy Eri staje się znacznie bardziej agresywny w stosunku do innych psów, Eri, która normalnie jest bardzo przyjacielska, potrafi wziąć z niego przykład i zacząć oszczekiwać... katastrofa jakaś. Zestaw spacerowy Sunday, Vigo, Eri i Brava to już w ogóle katastrofa :P, nawet piłki się nie da im porzucać, bo się o nią kłócą, albo zabierają sobie piłki nawzajem (cudza piłka jest zawsze lepsza) i którąś gubią.

2009-05-09T22:11:00.002+02:00

Jak widać, ćwiczymy pilnie :D. Tak w ogóle to kamera chyba robi za mało klatek na sekundę, bo na zwolnieniach widać, że czegoś jakby brakuje, wygląda jakby Eri nie robiła kroku przed targetem, tylko wskakiwała bezpośrednio na niego, słowo daję, że tak nie jest :). Niedługo się przeniesiemy na prawdziwą kładkę chyba, nie widzę sensu podwyższania deski, bo trudno będzie Eri na to wskakiwać i za bardzo ją to będzie wybijać z rytmu, niech się uczy rozpędzać i trafiać na kładce. Na razie dosyć jestem zadowolona z wyników eksperymentu, aczkolwiek trafiają się też takie sesje, że ma tylko 50% dobrze, a czasem 100%. Trochę dziwne.

Tak poza tym to wreszcie się zebrałam w sobie i poszłam Eri zarejestrować do związku kynologicznego, a jak już zarejestrowałam, to od razu zgłosiłam na wystawę, a co. Mnie tam się ona wybitnie ładna wydaje, więc dla sportu chociaż nie zamierzam jej kryć nigdy, to sobie chociaż powystawiam. Co prawda mi się wszystkie moje psy wydają bardzo ładne, ale co tam. Wystawa jest 6. czerwca, więc mam niecały miesiąc, żeby nauczyć Eri chodzić na ringówce, stać nieruchomo i pokazywać zęby. Ale jako że zaczyna chyba wyrastać z durnego okresu dorastania, to liczę na to, że nauka pójdzie łatwo :)

A dzisiaj slalomik...

2009-05-05T20:39:00.002+02:00

Dzisiaj filmik z Eri slalomowaniem:

Eri target (czyli mamy kamerę!)

2009-05-04T20:07:00.002+02:00

Bez kamery jak bez ręki, więc nie wytrzymałam i kupiłam coś możliwie najtańszego (co się daje odczuć... dwa dni mi zajęło uruchomienie tego badziewia, mimo że NAJPIERW PRZECZYTAŁAM instrukcję). Niemniej jednak nagrywa. Oto więc filmik z Eri i targetem na desce, czyli metoda kombinowana nauki stref:

:D

2009-04-26T19:00:00.002+02:00

Coraz bardziej mi się podoba ten nie mój pies nie do agility :D. Naprawdę ładnie zwierzątko pracuje - ćwiczenie nawrotek wokół odkosów od szczeniaka polecam każdemu. Nie mam wrażenia, żeby Eri powalała szybkością, ale tak naprawdę trudno jest mi to ocenić - pomiędzy Vigo i Sunday różnica przynajmniej początkowo była ogromna, teraz ja chyba trochę lepiej biegam (bo mnie Vigo wyszkolił), a Eri też biega w całkiem innym stylu. Mniej jest w niej tego szaleństwa (które w sumie lubię), za to więcej uważności, bardziej na mnie patrzy, ciaśniej skręca, zaczyna sobie powoli radzić z dość trudnymi kombinacjami, chociaż takie w miarę proste na rozpęd też z nią ćwiczę. Dzisiaj mnie co prawda nieco zbiło z tropu to, że Sunday i Vigo wchodząc na start nawet na treningu popadają w lekki amok, szczekają, skaczą, a Eri niby się cieszy, ale mordy nie drze, zostawiona na starcie siedzi i czeka na komendę (swoją drogą muszę ją znowu trochę za to ponagradzać, bo się trochę rozleniwiłam tym jej posłuszeństwem)... czy ona w ogóle to agility KOCHA? Mam nadzieję, że jednak tak, tylko mniej wylewna jest w okazywaniu tego :D. Nagradzam ją w każdym razie bardzo dużo, po krótkich kombinacjach i często nawet wtedy jak coś nie wyjdzie, wychodząc z założenia, że skoro nie wyszło to znaczy ja skopałam albo było to dla niej za trudne (czyli też ja skopałam).

W temacie strefowym: niestety aparat do nagrywania filmików utonął mi w Odrze i bardzo nad tym ubolewam, bo lubię przynajmniej od czasu do czasu nagrać, co też ja tam z psem wyczyniam. Nie mogę więc domumentować naszej pracy z targetem... Zrobiłam z Eri w każdym razie trafianie w target na płaskim, po tunelu, po hopce, w kombinacji hopka - target - tunel, po czym przeniosłam się z targetem na deskę i tu nastąpiła jakaś porażka. Po fakcie doszłam do wniosku, że Eri ta deska, mimo że płaska i wąska, musiała jakoś włączyć tryb "palisada, czyli grzejemy do przodu". Zero patrzenia na target, wielkie susy (a Eri jest psem bardzo długołapnym, więc na deskę długości 2,6 potrafi w biegu depnąć tylko raz), targetu nie zaliczała w ogóle. Wróciłam więc na parę sesji do ćwiczeń na płaskim, a potem ustawiłam Eri prostopadle do deski tuż obok niej (i targetu), tak żeby tylko wskoczyła na target z boku przednimi łapami i poleciała dalej, a potem stopniowo zaczęłam zmniejszać ten kąt i trochę zwiększać odległość, aż w końcu miałam przebiegnięcie po desce z depnięciem targetu. Zobaczymy co dalej, na razie wyszedł mi trochę taki mariaż metody Silvii Trkman z metodą Ali Roukas-Canovy, ale generalnie chciałabym mieć i zabójcze tempo i zaliczanie strefy PRZEDNIMI łapami, z uwagi na to, że daje to potencjalnie ciaśniejsze skręty po kładce i chyba też jest wyraźniej widoczne dla sędziego. Pożyjemy, zobaczymy, ponieważ dzisiaj nawet miała niezły odsetek trafień w ten target przy biegnięciu po desce, to jestem pełna nadziei.

Trening 21.04.2009

2009-04-22T10:46:00.004+02:00

Eri wreszcie pokurowała sobie poprzecinane łapska i mogła znowu pojechać na trening. Wygląda na to, że rzadkie treningi dobrze jej robią, bo coraz bardziej mi się podoba jak ćwiczy.

Zastałam dzisiaj slalom zwężony tak mniej więcej na długość mojej dłoni - to dużo węziej, niż ostatnio robiłyśmy, ale jakoś byłam w nastroju do ryzyka... i... poza tym, że przy pierwszych paru próbach musiałam jej odgiąć lekko na boki ostatnie dwie tyczki, to robiła go bardzo ładnie. Nasz slalom treningowy ma dużo takich poprzeczek, które na początku są w środku korytarza - mam wrażenie, że Eri to przeszkadza i przez to nie robi tego slalomu na pełnej prędkości, dlatego dążę do tego, żeby go zwężać jak najszybciej, bo liczę, że jak zacznie wystawiać łapy na zewnątrz, to podpórki jej przestaną przeszkadzać i przyspieszy. A skoro już tak nam dobrze szło, to jeszcze jej dostawiłam hopkę przed slalomem i też było gicior.
A potem zmagałyśmy się z fragmentami tego toru:

Zrobiłam z nią prostą 11-14a, a potem od 11-14c - przyszedł wreszcie czas, by wypróbować naszą ćwiczoną od szczenięctwa komendę "right" (kółeczka i zmiany na sucho). Eri zareagowała bardzo ładnie.
Ćwiczyłyśmy też 8-9-18-19 i 16-19. Generalnie jest naprawdę nieźle, tyczek nie zrzuca, więc wydaje mi się, że ćwiczenia z Susan Salo zaprocentowały. Jedyne, z czym jesteśmy jeszcze całkowicie w lesie, to strefówki... jeszcze długa droga przed nami.

Poza tym Eri bardzo ładnie przyjęła Bravę i fantastycznie się razem bawią - kotłują, przeciągają sznurkiem, zaczynają się gonitwy - są pewne plusy posiadania psów w zbliżonym wieku, dziewczyny naprawdę bardzo się lubią.

Eri pływa... ekhm

2009-04-11T19:23:00.005+02:00

Wbrew temu, co niektórzy sądzą, psy nie rodzą się z umiejętnością pływania:

A w każdym razie na pewno nie w ładnym stylu. Vigo też tak chlapał, znajoma springerka też, a teraz pływają zupełnie normalnie i bez chlapania.

Wiosna, wiosna...

2009-04-06T22:08:00.004+02:00

Jakby się ktoś zastanawiał, to wciąż żyjemy, tylko szkoleniowo się niewiele u nas dzieje. Hiena wciąż przechodzi okres młodzieńczej durnoty, więc nie gnębimy jej niczym nowym, a jedynie szlifujemy to, co się do tej pory udało lepiej lub gorzej wtłoczyć do pręgowanego łebka: przywołanie, podstawy posłuszeństwa etc. Nastoletni hienowy rozumek ma na wiosnę problemy z koncentracją :). Niemniej jednak sunieczka wciąż jest zwierzęciem przyjemnym dość i niewątpliwie za parę miesięcy będzie z niej zupełnie fajny pies :o).

Z targetem docelowo strefowym mam taki problem, że jak się przyjrzałam, to Ali Roukas większość ćwiczeń robi z takim większym targetem, wymierzonym na palisadę, a nie na kładkę, a ja na palisadzie akurat tej metody nie zamierzam stosować. A ponieważ zaczęłam w związku z tym ćwiczyć z targetem mniejszym, to Eri trafia w niego nie dwiema łapami, tylko jedną i tu mam zagwodkę - zmienić kryterium na jedną łapę, czy zwiększyć target...?

Plan (ha ha, jak mawiał Kojotek)

2009-03-12T19:25:00.003+01:00

Postanowiłam Eri potraktować jako świniaka eksperymentalnego i spróbować z nią zbieganych stref metodą Ali Roukas-Canovy. Powiedzmy, że nie jestem do metody na 100% przekonana, ale podoba mi się to, że pies uczy się celować w określone miejsce przednimi łapami, co powinno być łatwiejsze niż zaliczanie strefy tylnymi i powinno też pozwolić na ciaśniejszy zakręt po kładce. W dużym skrócie metoda ta opiera się na tym, że uczy się psa targetowania dwiema przednimi łapami podkładki, robi się dużo ćwiczeń naziemnych typu tunel - pac w podkładkę - tunel, a potem przenosi się to zachowanie na strefy.

Ponieważ Eri wydaje mi się stosunkowo kiepsko skoordynowana jeszcze (możliwe, że Vigo zawyżył standardy), więc mój plan treningowy został rozbudowany o ćwiczenia przygotowawcze:

1. Dalsze ćwiczenia na świadomość zadu (mamy cofanie i obroty tyłkiem wokół miski, chciałabym jeszcze zrobić slalom tyłem, wchodzenie po schodach tyłem, 2o2o).
2. Ćwiczenia z drabiną tzn. kłusowanie przez drabinę położoną na ziemi - dzisiaj to robiłam z nią i poszło jej bardzo dobrze, więc może trochę nie doceniam jej możliwości.
3. Bieganie po płaskiej desce - ponieważ nasza kładka nie ma możliwości obniżania, chcę z nią trochę popracować nad takimi rzeczami, zanim pozwolę jej biegać po kładce pełnej wysokości... Też nią to dzisiaj ćwiczyłam i wcale jej żadne łapy nie spadały.
4. Target podkładki:
- podkładka trzymana w rękach / na kolanach, pies nagradzany na podkładce z przodu.
- podkładka trzymana w jednej ręce, pies przytrzymywany drugą, puszczony ma pacnąć w podkładkę tak, żeby wybić mi ją z ręki.
- podkładka na ziemi
- nagroda nie z ręki, tylko bardziej z przodu
- ruch przewodnika
- nagradzanie rzutem piłki do przodu lub bieg do szarpaka i szarpanie
- nauka wydłużania kroku do podkładki, czyli ćwiczenia typu tunel - podkładka - tunel.
- różne pozycje przewodnika, za psem, przed psem, zmiany
- nauka skracania kroku do podkładki: hopka, podkładka, nagroda
- ćwiczenia z rozproszeniami (nagroda z przodu, pies po zaliczeniu podkładki ma skręcić w bok na hopkę i dopiero dostaje pozwolenie wzięcia nagrody - do tego muszę jeszcze chyba osobno poćwiczyć różne rzeczy z szarpakiem leżącym na ziemi i wysyłaniem do niego w nagrodę).
c.d. ćwiczeń z podkładką nastąpi :o)
5. Grzanie po kładce ile fabryka dała - tunel na końcu strefy, żeby możliwie wyeliminować skakanie i nauczyć skupiania się do przodu. Teoretycznie powinno się zrobić backchaining na kładce, ale przewiduję niejakie problemy ze stawianiem tej krowy na kładce, jak również z zawracaniem na niej, więc może po prostu zrobimy klasyczne zapoznanie truchcikiem za smakołykiem, myśle, że powinna szybko załapać, bo nie ma oporów przez włażeniem na różne rzeczy.
6. Etap podkładka plus kładka - szczegóły do dopracowania, bo i tak mam zajęcie na najbliższe parę tygodni :)

Prawie wiosna

2009-03-12T19:18:00.000+01:00

Eri uwielbia taplać się w wodę, na razie jeszcze pływanie jej nie zachwyca, jak raz wlazła za głęboko, to trochę się wystraszyła (widać tę minę na zdjęciu), ale do wody jej to wcale nie zraziło, bo ładowała się do Odry z piłką po każdym rzucie :). Myślę, że jak się zrobi naprawdę ciepło, to pokocha pływanie tak samo jak aportowanie (a może połączymy te dwie pasje)...

Trening 11.03.2009

2009-03-11T18:05:00.003+01:00

Raport szkoleniowy:
- ćwiczenia na torze: wysokość tyczek medium, kombinacja 7-10 (zmiana przed psem przed tunelem oraz wersja z odwołaniem), 10-11-16-17.
- slalom: zmiana za psem po wejściu w slalom, zmiana przed psem po slalomie, wejścia z różnych kątów
- palisada 8 oczko, 20 powtórzeń, 5 błędów - 75% sukcesów.

Weekend w Czechach

2009-03-09T21:37:00.002+01:00

Podczas weekendu Eri towarzyszyła mi na zawodach agility, gdzie Sunday wygrywała, a Vigo detkował :). Eri zaś się socjalizowała: zobaczyła na żywo konie i kury (bardzo ładnie się zachowywała, tzn. na polecenie usiadła przy nodze i patrzyła, jak sobie przechodziły obok), pobiegała sobie trochę przez nowe tuneliki, poaportowała piłkę na hali. Trochę spanikowała w hali, gdzie było dużo psów i straszny hałas, tzn. zaczęła kłapać zębami i uciekać histerycznie przed psami, które w ogóle nie były nią zainteresowane, ale na szczęście potem jak porzucałam jej piłkę, to się wyluzowała i nawet zaczęła się bawić z jednym maliniakiem i trochę z... ale nie psujmy niespodzianki.

Jeszcze przed rozpoczęciem zawodów zobaczyłam panią z holendrem na smyczy wchodzącą po schodach do hali i moją pierwszą myślą było "O, Eri! Ale jak to, przecież ona powinna być na górze w klatce! Uciekła, czy co?", po czym przy bliższym spojrzeniu się okazało, że to jednak nie Eri i nie suka, tylko pies. Ucieszyłam się, że zobaczę jakiegoś biegającego holendra i poleciałam po resztę rzeczy do samochodu. Potem znalazłam panią już na hali i podeszłam zagadać, co to za piesek. Od słowa do słowa okazało się, że to Eri rodzony brat :) ENRIQUE DE FUENTES Wapini von Folge. Pies jest super, bardzo przyjacielski i zrównoważony, sporo większy od Eri, więc piętno płci wyraźnie widoczne, ma łeb jak sklep :), bardzo grzeczny w ogóle, Eri przy nim wydawała się totalnie postrzelona, a na co dzień jest naszym najspokojniejszym psem. Hmm.

No i tylko żałuję strasznie, że nie miałam aparatu :(

Eri bez zęba

2009-03-02T20:51:00.002+01:00

Patrzę dzisiaj temu potworowi w paski w paszczę, a tam szczerba. I dziura po zębie, już prawie wygojona. Słowo daję, nie wiem, jakim cudem i kiedy ta głupia baba wybiła sobie czwarty przedtrzonowiec z dolnej szczęki po lewej stronie. Tzn. mam pewne podejrzenia, że zrobiła to w zeszłym tygodniu swoim zwyczajem obgryzając pręty w klatce (otwartej, to nie była próba wyrwania się na wolność tylko taka dziwna rozrywka znudzonej hieny), bo w którymś momencie pisnęła i jak jej oglądałam gębę, to trochę krwawiła, ale myślałam, że sobie język przygryzła... :o(
Stanowczo kariera wystawowa z jakimkolwiek psem nie jest mi pisana.

Tydzień minął, śniegu ni mo

2009-02-28T21:52:00.002+01:00

Śniegu było dużo, więc teraz jest dużo wody. Dla Eri tam bez różnicy, też fajnie. A ja... uwielbiam mieć psa, który bez oporów i przez dowolną ilość czasu pozuje do takich fotek :oP.
Bydlę się przynajmniej wybiegało, o co w jej przypadku coraz trudniej.

Strzeżcie się grzecznych szczeniaków

2009-02-17T22:35:00.005+01:00

Tyle się nachwaliłam tego bydlęcia, że grzeczne takie, nie niszczy, spokojne w domu, nie drze japy, no i co? Teraz bydlę nadrabia. A to pod płotem smyrknie, a to dziecku książeczkę zeżre (z takimi fajnymi obrazkami buuuu), a to puchową kołderkę podziubie i rozpirzy piórka po całym pokoju... Na dodatek hiena zaczyna walczyć o swoje miejsce w stadzie psim. Jakiś czas temu zaczęła warczeć na Sunday i Vigo broniąc przed nami miski. Spoko, każdy ma prawo zjeść w spokoju, ona je więcej, a więc wolniej, więc stawiam jej miskę trochę dalej. Parę dni temu dołączył nowy objaw, broni swojego posłania i nie podoba jej się, jak się inny pies do niego zbliża, a to z uwagi na szczupłość miejsca w domu i system psich łóżek piętrowych mniej mi się podoba... jednym słowem, wyszło szydło z worka, a najlepsze jeszcze przed nami zapewne.

Hiena rozbiegana

2009-02-10T19:52:00.004+01:00

Wyjeżdżałam na weekend na zawody, Eri niestety musiała zostać w domu pod opieką niezawodnej Teściowej i oczywiście wykorzystała okazję, żeby jednak pokazać, że jest normalnym psem, a nie ideałem :) Zwiała pod płotem (a mówiłam nie wypuszczać do ogrodu...) i nie chciała się dać złapać , a potem jeszcze dla relaksu rozpruła sobie kawałek puchowej kołderki i piórka latały po całym pokoju Zadziwia mnie, skąd taka cholerna hiena wie, że może sobie na to pozwolić, gdy państwa nie ma, bo jako żywo takiego numeru mi nie wywinęła nigdy (tzn. owszem, zwiała pod płotem, ale jak wyszłam i zawołałam, to wróciła od razu...). W każdym razie wróciłam i na powrót zapanował wojskowy dryl .

Slalom i palisada

2009-02-08T21:42:00.003+01:00

Czyli filmiki z naszego czwartkowego treningu:

Skupiłam się tym razem trochę mniej na wejściach, a trochę bardziej na grzaniu do przodu, bo poprzednim razem miałam wrażenie, że nie leci na 100%. Ale parę wejść pod kątem też zrobiłyśmy, wydaje mi się, że warto nad tym pracować od początku - zobaczymy, jaki będzie efekt gotowy :)

A tutaj palisada - wysokość ok. 90 cm - ta sesja wyszła gorzej, niż poprzednia, gdzie nie było żadnych błędów i właściwie większość wykonań była takich, jak to ostatnie na filmiku. To jest takie prawo Murphyego - jak nagrywam, albo Leszek patrzy, to od razu nam się zachowanie rozsypuje :P mogę to stosować jako test, czy na pewno pies dane zachowanie przyswoił :P

To musi być miłość

2009-01-30T22:42:00.005+01:00

Dzisiaj Eri zrobiła mi numer. Po drugiej stronie ulicy mieszka ONek Lupus, którego Eri wielbi bałwochwalczo. Jak widzi, że jest w ogrodzie, to biegnie to jego furtki i zaczyna się przed nią płaszczyć, wić, merdając przy tym ogonem od jednego boku do drugiego i skomląc. Przy tym prawie do połowy przełazi pod furtką.
Ostatnio spotkaliśmy Lupusa na spacerze, co pozwoliło Eri się z nim pobawić przez chwilę i miłość została ugruntowana na dobre.
Dzisiaj Eri nie wiem jak, ale przelazła do niego pod tą furtką, po czym natychmiast zaczęła udawać, że z powrotem się nie zmieści i zaczęła się z nim radośnie bawić. Odstawiłam do domu Sunday i Vigo i poszłam do sąsiadów powiedzieć im, że mają dwa psy, zamiast jednego. Bałam się sama otwierać furtkę, żeby Lupus też nie wyszedł, bo nie wiem, czy udałoby mi się go potem złapać. W każdym razie udało mi się Eri szczęśliwie odzyskać :)

Bardzo jestem zadowolona z postępów Eri na palisadzie. Teraz ćwiczymy na 7. oczku łańcucha (co oczywiście PT czytelnikom niewiele mówi, ale zapisuję sobie ku pamięci... wysokość naszej palisady regulowana jest za pomocą szekli i łańcucha i o te 7. oczek mamy skróconą maksymalną długość łańcucha, przez co palisada jest podwyższona w sumie już o jakieś kilkanaście centymetrów od stanu wyjściowego...). Eri w każdym razie robi 9/10 powtórek odbijając się tylnymi łapami poniżej drugiej belki, a przy tym ślicznie fruwa nad czubkiem, o tak (to jest akurat zaległe zdjęcie z treningu w Poznaniu, ale ładnie ilustruje o co chodzi):

Poza tym mam lekki impas sztuczkowy - Vigo mnie rozbestwił, on tak szybko kuma, że potem każdy inny pies mi się zdaje matołem (chociaż Eri matołem nie jest). I impas jeśli chodzi o chodzenie przy nodze. Bo ja chcę mieć takie miodzio, jak pies idzie wpatrzony, tyłek ma nisko, przednimi łapami pracuje wysoko i w ogóle. Eri bardzo fajnie dostawia się do nogi, ale jak ruszam to albo przestaje patrzeć, albo jakoś jej brakuje tego błysku w oku. A w sumie żadnego psa tego jeszcze tak nie uczyłam (Vigo mi to sam zaoferował oczywiście...) no i tak trochę szukam dobrego sposobu.

Paskudnie jest...

2009-01-23T22:51:00.003+01:00

... więc na dworze nie da się za dużo robić. Trochę spacerujemy, przy czym ja jestem skupiona głównie na tym, żeby nie połamać nóg, a psy zajmują się sobą.
Trochę ćwiczymy w domu - Eri myli "do mnie" z "noga", co jest dość typowe, aczkolwiek Sunday i Vigo po prostu robiły jedno zamiast drugiego, a Eri wymyśliła pozycję pośrednią i siada przede mną, ale prostopadle do mnie. Zaczęłam więc ćwiczyć "do mnie" na podobnej zasadzie jak "noga", najpierw naprowadzając na pożądaną pozycję, a potem robiąc takie różne rzeczy typu krok w bok, albo ruch konika szachowego do tyłu i ona się ma dostawić prawidłowo. Coś tam nawet już łapie :o), jak załapie do końca, to będziemy ćwiczyć rozróżnianie jednego i drugiego.
Trochę też ćwiczymy sztuczek, ale nic szczególnie ambitnego, Eri znowu ma trochę ciężki okres nastoletni :) Ale jak dobrze to wiedzieć - że to tylko taka faza, że to mija, że po prostu jest teraz nastolatką przeżywającą burzę hormonów i szukającą miejsca w świecie... Sunday nie przechodziła tego tak mocno, Vigo jeszcze gorzej i przy nim się strasznie tym frustrowałam, wydawało mi się, że muszę ćwiczyć jeszcze więcej i ciężej, przez co było jeszcze gorzej i potrafił mi się zawiesić kompletnie. Teraz jak widzę u Eri to puste spojrzenie: "Siad? Siad? Gdzieś to już chyba słyszałam, zaraz zaraz...", to robię coś łatwego, nagradzam i daję sobie i jej spokój. To mija. Niedługo znowu mój kujon wróci :).

Znudzony holender...

2009-01-20T22:14:00.007+01:00

to wciąż grzeczny holender. Bawi się grzecznie sama, zabawką, którą wolno jej się bawić, no ideał. Latała tak ponad godzinę, nagrałam dopiero końcówkę:

Pogoda jest ohydna. Jest tak ślisko, że boję się psom rzucać piłki. A poza tym boję się też tych wszystkich paskudztw, które wyłażą spod topniejącego śniegu, typu potłuczone butelki, których psy w takich warunkach nie widzą dobrze. Vigo miał paskudny wypadek trzy lata temu właśnie przy topniejącym śniegu.

Świeży śnieg, świeże fotki

2009-01-15T19:46:00.000+01:00

Rodowód Eri

2009-01-13T21:54:00.000+01:00

ELYTTIS DI RESSNAIS Wapini von Folge

Nitro v.d. Vastenov	Oscar v.d. Vastenov	Toby v.d. Vastenov	Menno v.d. Vastenov
			Gabri v. Breezand’s Bravoure
		Hertha v.d. Vastenov	Toby v.d. Vastenov
			Pauline v.d. Vastenov
	Fenny	Aron-Thijs v.d. Strooming	Sam v. Fortrapa
			Anja
		Linda	Presto
			Evander-Astra v.d. Vilheide
DISCOVERY Qalt Mercator	Ringo v.d. Vastenov	Peerke v.d. Vastenov	Basco v. Sarin’s Hof
			Hertha v.d. Vastenov
		Olga v.d. Vastenov	Toby v.d. Vastenov
			Hertha v.d. Vastenov
	Gabie v.d. Passchin	Dingo v.d. Passchin	Zilver
			Karanka v. Breezand’s Bravoure
		Ansje	Darko v.d. Zomerbioem
			Carla v.d. Passchin

Czas na fiiilm :)

2009-01-13T16:22:00.001+01:00

Zima

2009-01-06T19:49:00.002+01:00

Wreszcie mamy prawdziwą zime, śnieg i mróz. Psy zachwycone, zwłaszcza Eri, której nie robią się śniegowe kulki. Ja też doceniam, że nie wnosi mi do domu tony śniegu, który potem zamienia się w wielkie kałużę. Eri zwraca na siebie uwagę i jest tym zachwycona - muszę ją odwoływać na widok ludzi, bo zaczęła zakładać, że człowiek na horyzoncie = kolejny fan Eri, który na pewno będzie chcial ją miziać i będzie zachwycony próbą polizania po twarzy. Ładne bydle to dość jest (chociaż wciąż w dość niefortunnej fazie wzrostu), chętnie bym ją gdzieś wystawila, ale nie wiem, czy uda mi się ją gdzieś pokazać w klasie szczeniąt, czy dopiero na wiosnę we Wrocławiu już w młodzieży. W każdym razie do pyska zaglądać sobie już pozwala, ale o ringówce jeszcze nie ma pojęcia.

Szczęśliwego Nowego Roku!

2009-01-01T20:23:00.001+01:00

Przeżyliśmy Sylwestra dzielnie. Eri nie przejowała się strzałami, dopóki nie zaczęło mi się wydawać, że już po wszystkim i nie wyszłam z psami na dwór dokładnie w momencie, w którym zaczęła się kolejna fala huków, akurat tuż koło naszego domu :(. Młoda wystraszyła się trochę, Vigo strasznie, a Sunday uznała, że to świetna zabawa i zaczęła ciągnąć bliżej zadymy.
Trochę się przeraziłam, czy Eri jakiś uraz nie zostanie, ale na szczęście dzisiaj na strzały w nieco większej odległości nie reagowała w ogóle.
Dzisiaj pojechaliśmy na trening - ćwiczyłam z nią trochę slalom (tyczki dalej mamy szeroooko, tzn. żadnego wyginania), ucząc ją znajdowania wejścia - najpierw miała zawieszkę i nie mogła samodzielnie trafić w te tyczki nawet z nabiegu na wprost, a potem nagle ją olśniło i widziałam takie świadome zwolnienie, wyliczenie kroku i wskakiwanie w pierwszą bramkę.
Ćwiczyłam z nią też palisadę - 21 powtórzeń, 7 błędów (67% sukcesu), wysokość palisady 86 cm (5 ogniwo łańcucha).
No i prostą sekwencję: hopka, tunel, tunel miękki, skok w dal - taką na rozpędzenie się :).

6 miesięcy!

2008-12-30T21:40:00.002+01:00

Czas naprawdę pędzi - Eri skończyła już 6 miesięcy! Właściwie jest psem idealnym, jeśli się przymknie oko na to, że wygryzła piankę z drzwi, zeżarła Sergiuszowi parę książeczek i jak prawie każdy pies, pała wielką miłością do zżerania kup na spacerach. Ale to jakby szczeniakowa norma.
Tak poza tym jest świetna: chętna do pracy, łatwo ją zmotywować - lubi aportowanie, szarpanie się zabawką, żarcie oczywiście też. Jest dość wrażliwa, ale z drugiej strony przypomina wańkę-wstańkę - nawet jak się czegoś wystraszy, to za chwilę o tym zapomina. Szybko się wszystkiego uczy, wciąż nieźle się skupia. W domu nie szczeka (ostatnio trochę zaczęła pruć japę na treningach, bo się bardziej nakręciła), generalnie w ogóle w domu jakby jej nie było. Na dworze biega, biega, biega... i wygląda w tym biegu coraz piękniej :) Ogólnie - oby tak dalej :)

Socjalizować gdzie się da :)

2008-12-23T12:32:00.002+01:00

W związku z przewlekłym młodzieńczym zapaleniem pochwy u Eri, trzeba było wczoraj nagle pojechać do weta. U weta trzeba było poczekać. W kolejce kilka osób, przez drzwi gabinetu non stop ktoś wchodził, wychodził. Położyłem Eri blisko drzwi z komendą waruj-zostań i łaziłem w tą i z powrotem, co chwilę nagradzając zachowanie. Eri była bardzo dzielna. Niemal w ogóle nie zwracała uwagi na wchodzących i wychodzących. Nie ruszyła się z miejsca kiedy na moment zniknąłem za zakrętem korytarza.
Są powody do zadowolenia :D

Szczeniaka socjalizować trzeba :)

2008-12-18T21:58:00.005+01:00

Jak w tytule. W dodatku jest to praca praktycznie nieustająca przynajmniej przez ten pierwszy rok. Dzisiaj w ramach szeroko pojętej socjalizacji oraz ćwiczenia w różnych miejscach celem lepszej generalizacji poszłam sobie z Eri poćwiczyć na parking przy dość ruchliwej ulicy. Rzecz jasna na lince, nie zamierzałam ryzykować życiem psa (co prawda niechcący zaryzykowałam życiem kota, ale o tym za chwilę).
Na dodatek wyszedł nam ten spacerek socjalizacyjno-szkoleniowy już po ciemku. Eri lekko była zdenerwowana tym, że samochody blisko jeżdżą, gdy szłyśmy wzdłuż ulicy - na szczęście bardzo fajnie taka jej niepewność się przejawia, mianowicie idzie bliżej nogi i patrzy na człowieka :o) Jak najbardziej jest to zachowanie do nagradzania.
Jak już dotarłyśmy do parkingu, to poćwiczyłam z nią na lince siad-zostań, dostawianie się do nogi, krótkie chodzenie przy nodze, cofanie i oczywiście zmiany na sucho :). Hiena jak się zajęła pracą, to zapomniała, że cokolwiek w otoczeniu jej przeszkadzało. Najbardziej mnie cieszy, że chętnie się ze mną szarpała sznurkiem i że był on w tych okolicznościach atrakcyjną nagrodą.
W ogóle to jest jej bardzo sympatyczna cecha, że właściwie motywuje ją wszystko: i żarcie, i szarpanie i zabawa piłką (na zabawę piłką nie było tam miejsca akurat, ale jestem pewna, że piłką nie wzgardziłaby tym bardziej).

A co do zaryzykowania życiem kota, to Szlufeczka wybrała się nami na spacer i doszła aż do parkingu, gdzie siadła, poobserwowała sesję i potem wróciła razem z nami do domu. Kot był bez smyczy.

Trudny wiek

2008-12-11T14:09:00.004+01:00

Hiena wchodzi w okres burzy i naporu. Wygląda jak pokraka, łapy za długie, uszy za duże, ogon dłuższy od psa, tyłek wyżej niż głowa... Z zachowaniem też: a to sobie na coś poszczekuje znienacka w ten klasyczny owczarkowy sposób (człowiek niczego na horyzoncie nie widzi, ale dojrzewający owczarek widzi ten wredny poruszający się, potencjalnie groźny listek), a to nagle ogłuchnie, a to zapomni, że umie komendę "siad" przecież doskonale, a to sobie gazetę podrze na strzępy ni stąd ni zowąd, pewnie z młodzieńczej frustracji. Nic to, staramy się uzbroić w cierpliwość - to mija :)

Palisadka

2008-12-04T23:50:00.003+01:00

Dzisiejsze nagranie z treningu (Eri 4 kontakt z palisadą). Dopiero na filmiku zauważyłam, że nagrodziłam dwa wykonania, których nie powinnam była nagrodzić, ale ciężko to zobaczyć w biegu :) Zazwyczaj trener stoi i patrzy, a ja zajmuję się bieganiem:

Swoją drogą, odkąd zaczęłam z Eri palisadę, usiłuje się pakować na wszystkie strefówki i muszę jej bardzo pilnować...

Jak mała Eri nas uratowała...

2008-12-03T20:49:00.001+01:00

Dzisiaj mieliśmy przygodę z serii tych do uniknięcia, gdyby ktoś inny myślał. Idę sobie z chipsami na smyczach i wózkiem i widzę, że z naprzeciwka nadbiega całkiem sam, bez właściciela, niejaki Bambo. Bambo to jest taki mieszaniec amstafa z czymś tam, mieszkający w okolicy. Jest bardzo przyjacielski, aczkolwiek nieco nadmiernie wylewny, namolny i energiczny.
I tak sobie idę i myślę. Jak nie zrobię nic, to Bambo w nieunikniony sposób do nas podbiegnie i zrobi się zadyma, tzn. Vigo zacznie się ciskać, a Sunday histeryzować. Kalkuluję więc tak: muszę spuścić któregoś psa dla odciągnięcia uwagi Bambo od pozostałych dwóch (i wózka z dzieckiem). Vigo nie, bo chłopaki za sobą nie przepadają (tzn. Vigo nie przepada za Bambo, Bambo chyba przepada za wszystkimi). Sunday nie, bo Sunday nie bawi się nigdy z innymi psami, a przy takich namolnych robi wrzask na całą okolicę względnie doprowadzona do ostateczności goni z zębami. A Eri… Eri ma słabość do pręgowanych piesków (jakieś chyba wspomnienia z dzieciństwa?), a Bambo jest taki z lekka hienowaty, bo pręgowany i jedno ucho mu stoi. Więc spuściłam Eri, wołając radośnie „Idź się bawić z pieskiem!”.
I… udało się! Eri z Bambo zaczęli się ganiać, Bambo nawet nie spojrzał na resztę towarzycha, Vigo coś tam bluzgnął, ale zaraz się uspokoił i wszystko dobrze się skończyło, tzn. ja sobie dalej szłam z wózkiem w kierunku domu, Eri z Bambo w gonitwie podążali za nami, a w którymś momencie Bambo odpuścił i poszedł w drugą stronę.
Aczkolwiek jak spotkam właściciela, to mu chyba coś powiem do słuchu.
Bo całe szczęście, że to był akurat Bambo, a nie jakiś agresor. Całe szczęście, że miałam Eri, bo jakby nie to, to nie wiem, co bym zrobiła, żeby nie mieć Bitwy pod Spacerówką A.D. 2008…

Aktualności szkoleniowe

2008-12-01T22:04:00.002+01:00

Teraz uczymy się:
- zostawania w pozycji siad - jest naprawdę nieźle, można obejść hienę w kółko, zostawić przed tunelem i takie tam :) Muszę tylko pamiętać, żeby więcej nagradzać zostawania w sytuacjach rozpraszających.
- warowanie tylko na gest lub tylko na słowo - zwłaszcza ze słowem ma problem, a dodatkowy problem polega na tym, że Wojtek wybrał komendę "waruj", podczas gdy ja z pozostałą dwójką używam "leżeć" i oczywiście mi się miesza.
- obroty na misce - coraz ładniej wychodzi
- krzyżowanie przednich łap - trochę chaotycznie i dużo jest przy tym machania łapskami na oślep, ale jakoś idzie
- cofania - bardzo ładnie, wprowadzam już komendę
- podawanie miski - teraz Eri po posiłku też sprząta po sobie talerzyk, chociaż czasem ma jeszcze problem, żeby tę miskę dobrze złapać
- doggie zen (Eri jak ma zostawić smakołyk, to się cofa, więc mamy dwa w jednym)
- strefki na niziutkiej palisadzie, zbieganej oczywiście
- dzisiaj zaczęłam z nią slalom metodą korytarza: tyczki szeroko rozstawione, żadnego wyginania, zaraz za ostatnią tyczką krótki tunelik.

Musimy zdecydowanie popracować więcej nad przywołaniem, bo jakoś tak się rozleniwiliśmy, a tu okres młodzieńczego buntu nadciąga wielkimi krokami.

Aktualizacja

2008-11-25T21:03:00.002+01:00

Mnóstwo rzeczy do opisania. Na początek dwa filmiki. Na jednym pierwsza sesja z obrotów na misce (obracać ma się zadek, a przednie łapy mają stać na misce):

To jest takie ćwiczenie na świadomość zadu. Ponieważ określenie "świadomość zadu" brzmi nieco zabawnie, więc wyjaśniam, że podobnie jak ludzie nie zawsze są świadomi tego, co wyrabiają ze swoimi rękami, tak psy nie zawsze wiedzą, co robią z tylnymi nogami. A jest to potrzebne na przykład do dobrego skakania przez hopki (czego Eri wcale nie ma robić zresztą, he he).

Drugi filmik tym razem z cofaniem. Nauka cofania jest potrzebna do tego samego, co obroty na misce, a poza tym samo w sobie jest fajną sztuczką, która się przydaje na przykład we frisbee, albo w tańcu z psem:

Nowy filmik

2008-11-12T22:54:00.003+01:00

Czyli takie małe filmozdanko z tego, czego się Eri uczy. Dla niewtajemniczonych shadow handling to jest takie przygotowanie pod agility (którego Eri wcaaale nie ma uprawiać, ale przecież jej nie zaszkodzi, chłe chłe), czyli zmiany na sucho. Pies uczy się w ten sposób czytania naszej mowy ciała. Zostawanie na siad to wiadomo, kryterium było takie, żeby łapami nie przebierała, głową może kręcić. Frisbee jest kijowo nagrane, bo robiłam to ze statywu i go sobie za blisko ustawiłam. Tyle tytułem wstępu, a teraz:

Eri - 4 miesiące

2008-11-01T20:38:00.002+01:00

Duża już z niej dziewczynka, większa od Vigo. Nauczyła się też trochę szybciej biegać, zmuszając Vigo do użycia dopalaczy (to jest taki rodzaj biegu z napędem na tylne łapy, kiedy tyłek Vigockiego wydaje się go wyprzedzać).

Eri idzie do przedszkola

2008-10-22T20:17:00.003+02:00

No i narobiliśmy sobie kłopotów. Mieszkamy w bardzo pięknej okolicy, gdzie można iść na spacer i nie spotkać prawie nikogo, a jak już się spotyka człowieka z psem, to ten człowiek jest bardzo dobrze wychowany i swojego psa przywołuje do nogi. W efekcie tego podczas dwóch miesięcy pobytu u nas Eri wprawdzie spotkała różnych ludzi, dzieci w różnym wieku, oraz bywała codziennie w centrum miasta, za to z psów poznała... Sunday i Vigo. Jakoś się tak zagapiliśmy z tym trochę i nagle okazało się, że mamy problem, bo hiena na widok innych psów stawia szczotę na grzbiecie i drze gębę panicznie.
Cóż było robić, wdrożyliśmy program Socjalizacja plus i Eri poszła do przedszkola do naszego niezawodnego Leszka Kalisza.
Od razu okazała się być kujonem :) Pracuje bardzo ładnie, jak na swój wiek wręcz rewelacyjnie się skupia, a kontakty z innymi psami, aczkolwiek nie są serdeczne, niemal z dnia na dzień stały się poprawne. Ostatnio ze spotykanymi psami Eri po prostu spokojnie obwąchuje się, po czym wraca do nas.
Nasze starszaki za to przestały się z nią bawić, a zaczęły ustawiać. Szczeniaczkowy okres ochronny się skończył, w końcu lada dzień małej stukną 4 miesiące!

Trochę fotek z jesiennych spacerów

2008-10-10T22:34:00.003+02:00

Eri rośnie... najbardziej w uszach. Tu widać, że zza górki najpierw wyłaniają się uszy, potem długo długo nic, a potem reszta hieny. Z łapami zresztą też dzieje się coś dziwnego:

Zaczęła dość ładnie aportować, o ile oczywiście te starsze potwory akurat jej nie wyprzedzą i nie ukradną piłki.

Bardzo ładnie reaguje na przywołanie:

I w ogóle jest bardzo grzecznym pieskiem, podobnie jak i pozostałe dwa... zwłaszcza, jak czegoś chcą:

Socjalizacja...

2008-09-27T12:13:00.003+02:00

Wczoraj wieczorem, przed pracą, odbyliśmy krótki spacer jedną z najbardziej ruchliwych ulic do rynku i z powrotem. Eri zachowywała się całkiem przyzwoicie. Szła blisko mnie na luźnej smyczy, nie ociągała się, nie zwracała jakiejś szczególnej uwagi na ludzi przechodzących obok nas i cmokających na hienę (rany, jak mnie to wkurza). Od czasu do czasu odrobinę popiskiwała, ale to zrozumiałe w nowym otoczeniu. Największy problem stanowiła dla niej fontanna w rynku. Miała spore opory żeby przejść obok. przechodziła na prawą stronę i oddalała się ode mnie na tyle na ile pozwalała jej smycz. W tym momencie kucnąłem przy samej fontannie i delikatnie naciągnąłem smycz. Gdy zrobiła krok w moim kierunku, od razu dostała pochwałę i smakołyk. I tak za każdym krokiem. Gdy wracając przechodziliśmy znów obok fontanny tylko nieufnie na nią spoglądała :D Dzisiaj znów tam idziemy...

Szarpanko...

2008-09-25T15:47:00.002+02:00

Codziennie Eri otrzymuje dawkę szarpania sznurka i choć bardzo to lubi, wiele rzeczy ją rozprasza. Niejednokrotnie bywało, że zapominała o sznurku gdy usłyszała głośny dźwięk i trzeba ją było nakręcać na nowo. Nigdy natomiast nie stanowiło problemu dotykanie. Gdy łapie sznurek, można ją tarmosić i drapać gdzie się tylko chce, machać rękoma przed oczami czy próbować palcami rozewrzeć pysk, nic jej to nie robi :) W końcu, ostatnio udało się pohałasować trochę i nie puściła sznureczka :) Powoli zaczynamy robić postępy :D

Minus 1...

2008-09-24T15:49:00.002+02:00

Olga wyjechała z Sundaykiem na mistrzostwa świata agility do Finlandii na ponad tydzień. Od wczoraj mam w domu tylko dwa psiaki, które od rana do wieczora szaleją jak dzikie. Eri zaczepia Vigockiego, Vigo nie pozostaje dłużny i tarmoszą się przez prawie godzinę. Po zabawie trzeba natychmiast wypuścić małą hienę na ogród, celem wysiusiania, po czym ona radośnie wpada do domu prosto na Vigockiego, który generalnie nie lubi być dotykany, ten się na nią rzuca i zaczyna się zabawa od nowa... dom wariatów...

Filmik

2008-09-11T23:00:00.001+02:00

z Eri w roli głównej:

NIeporozumienie

2008-09-09T14:12:00.001+02:00

Czyli Eri się wydaje, że jest najlepszą kumpelą Sunday i że się świetnie razem bawią. Sunday natomiast usiłuje aportować nie zważając na to małe czarne upierdliwe coś :o)

2008-09-07T21:31:00.003+02:00

Eri rośnie jak na drożdżach. Na razie głównym jej zajęciem są spacerki socjalizacyjne, zabawa i jakieś tam podstawy szkolenia. Zadziwia mnie jej zrównoważenie (jak na jej wiek oczywiście). Dzisiaj robiliśmy grilla. Najpierw trochę pobawiłam się z Eri (krótka sesyjka szkoleniowo-zabawowa), potem mała poryła sobie dołki w piasku (remont mamy w ogródku), potem powalczyła trochę z dużym ręcznikiem, pobiegała za starszymi psami, które udają, że jej nie widzą (Sunday), albo przeganiają bez litości (Vigo), a potem się zmęczyła i poszła do domu spać.
Ja nie wiem, może normalne psy tak robią, ale te dwa starsze wariaty nigdy, więc nadziwić się nie mogę. Niemniej bardzo mnie to cieszy, bo raz, że taki pies z funkcją off zdecydowanie łatwiejszy jest w pożyciu, to jeszcze chyba sam jest bardziej wyluzowany i zadowolony.

Z nowości to zapoznałam ją z tunelikiem (tak, jestem taką piątą kolumną agilitową) oraz pseudo huśtawką, czyli deską położoną na zwiniętym ręczniku. Żadnych oporów.
Z takich podstawowych psich umiejętności, to Eri nauczyła się podawać łapę :)

Podsumowanie tygodnia...

2008-09-03T14:41:00.007+02:00

Po tych pierwszych kilku dniach można już mniej więcej określić jaki jest ten nasz szczeniaczek, nad czym trzeba z nią popracować, co wzmocnić a co wyeliminować. Póki co jestem z niej bardzo zadowolony. Między innymi ma świetny charakter do ludzi, jest przyjacielska ale zachowuje niewielką rezerwę do obcych. Ma bardzo ładne przywołanie prawie w każdej sytuacji. Kiedy się z nią nie pracuje, przeważnie idzie na posłanie i zasypia (normalnie ideał :D ). Trzeba z nią popracować nad aportem, bo naturalny jest dość kiepski i wybić z głowy próby wskakiwania na człowieka przy zabawie lub powitaniu bo ma takie tendencje, a nie będzie wiecznie malutką kulką.
W każdym razie, jest nieźle... :)

W drodze do doskonałości...

2008-08-30T15:03:00.003+02:00

Eri docelowo ma być psem towarzyszącym ale zostanie też przeszkolona w zakresie obrony (IPO), jak również będzie uczona różnych (mniej lub bardziej przydatnych) rzeczy. Metoda szkolenia oparta będzie głównie na klikerze.
Dzisiaj rozpoczęliśmy targetowanie. Eri sama z siebie, bez naprowadzania smakołykiem lub dłońmi, ma dotknąć kartonowego prostokąta, leżącego na ziemi. W momencie gdy to zrobi następuje kliknięcie i podanie smakołyka oraz ogólna radość i szczęście :) Ćwiczenie powtarzamy kilkakrotnie, nie za dużo razy by psa nie znudzić. Wszystko to ma na celu "wyjaśnienie" psu, że kliknięcie oznacza: "Super! Właśnie tego od ciebie oczekiwałem! Brawo! Teraz dostaniesz smakołyk!". Gdy pies zakuma o co biega z klikerem, jest duża szansa, że w przyszłości będzie oferował różne zachowania, co pozwoli nam za pomocą kliknięcia wyłapywać te najbardziej przez nas pożądane. Tak jest na przykład z komendą "siad". Eri od samego początku sama z siebie siada po podejściu do nas co jest natychmiast wzmacniane smakołykiem i pieszczotami. Dzięki temu w ciągu dwóch dni komenda "siad" jest już niemal opanowana :D

Pierwsze zdjęcia...

2008-08-28T11:48:00.002+02:00

A oto ona :D

iiiiii.....
HOPLAAA!!!!

Przyjazd...

2008-08-27T13:15:00.000+02:00

W późnych godzinach wieczornych dotarła do swojego nowego domu... Pierwsze wrażenie? hmmm... Ciekawska i na pewno nie lękliwa. Od razu polubiła się z moją żoną... Próbowała zachęcić do zabawy Sundaya i Vigockiego, ale oni tylko na nią burczeli... Nazwaliśmy ją (po dłuższym zastanowieniu) Eri. Jest suczką owczarka holenderskiego, pochodzi z czeskiej hodowli Wapini von Folge i jest naszym trzecim psem w domu...